If everyone cared and nobody cried, it everyone loved and nobody lied

Ja.
For ein dag. Eller. Egentlig ikkje.
Våkna opp med den sjukaste krampen i magen. Klarte knapt gå, så fant ut at skule ikkje var eit alternativ. Men klarte eg å sovna igjen? Nei, klart ikkje.
Sjølv etter kun 4 timar søvn natt til idag og jobbing i helgo, var eg lys våken kl halv 8 imorges. Dritt altså. Men men. Til pass for meg for at eg ikkje går på skulen, right? Jaja.

Dagen gjekk.. magen vart litt betre.
Så fekk Helene Sofie besøk, og eg fant ut eg ville ut av huset og fekk med meg snille Ina til byn. MAT var nødvendig. Eg ete alt for sjeldent. Eller, eg føle eg ete jævlig masse, men blir liksom med da eina måltidet pr dag. Til sammen i helgo og med dagen idag har eg vel ete 4 skjeve, pinnakjøt (da var sjukt godt, og mettande) og ein liten wraps på bon appetit. Lite, ja, men mykje uansett.
Eg e sulten. Men ikkje so sulten at eg vil ha mat, viss du skjønne?
Sikkert ikkje. Men da e ikkje uvanlig. Herrefred, I am rambling, aren't I?

No høyre eg på Nickelback - If everyone cared. Og har lyst å høyra den for alltid. Eg har liksom hatt an veldig lenge, men likavel ikkje skikkelig høyrt an før no, sært. Men eg elske an. Fantastisk tekst og bodskap. Oh well.

Eg føle vel kanskje litt at ting går litt downhill. Utenom med Preben. Som e fantastisk, og eg ikkje kunne klart meg uten <3
Men ellers.. eg føle alt eg har glømt og prøvd å ikkje tenka på eller gjera noko med, undertrykt, kan ein vel sei, kjem fram no. Eg vil da skal vera vekke alltid, for... helvete heller, orke ikkje da der igjen. Den perioden var jævlig; ofte kun 6-7 timar søvn gjennom ei heil veka, ingen appetit og deprimert heile dagen. Orka ingenting. Alt var liksom berre... bortkasta. Inkludert meg sjølv. Og eg lika da faktum at ingen lese min blogg, då betyr da at eg ikkje no brette meg ut for nåken. Happy thought. Not. Men.. ja.. what to do? Eg veit at eg e på vei ned igjen den vegen, og vil da ikkje. Men on the other hand, eg gjekk ned mange kilo i den perioden då. Men uansett, eg veit ikkje om eg syns da e verdt da, på ein måte. Kanskje eg skal ta meg ein tur til helsesøster? I dont know. Vil igrunn ikkje, men.

Faen, detta vart eit langt innlegg. Shit.
Forresten, må nett ta litt tid i bloggen min til å klaga øve da jævlig stygga håret eg har no. Eg var sjukt fornøyd der eg kom ut av frisøren med pannelugg, som låg fint og heile pakken. Dagen etter, når eg hadde dusja, helvete for eit stress. Skikkelig mykje arbeid med lugg. Og itillegg ser da heilt jævlig ut. Eg love deg, SKIKKELIG STYGT. Føle meg dødsekkel der eg går. Men eg like liksom heller ikkje å ha håret sånn mykje vekk frå panno, så pannelugg-periode, here I come. Kakkmaddafakka.

Ja, nok syting, masing, klaging og slikt for idag. Kl e no 0048 og eg e lys våken. Eg veit Preben sa eg skulle ringa og vekka han viss eg ikkje fekk sova, men eg har ikkje hjerta til å vekka han når han skal opp halv 7 imåro tidlig.
No skal eg sjå den nyaste episoden av Supernatural. Light of my life <3 Always.

Signing out.