Welcome to oblicion

Det som er drit med å vere her "aleine" og slik er at eg tenkjer for masse. På alt. Analyserer alt opp, ned og i mente. Og eg burde ikkje gjort det, for alt blir negativt. Livet mitt består jo faktisk av å sjå på tv, sitte med dataen og... vel, da var omtrent alt. Great.

Kakkmaddafakka

ÅRH. Eg ligg ute og nyter sommaren med sol og Twilight, og kva skjer så? Ein jævelklegg stikker/biter meg! Vondt? Ja. Og med tanke på at eg ikkje tolar kleggstikk, kan det bli morosamt å sjå kor mykje armen min hovnar opp. Lolz.

Battle of one

Wow, long time no... write?
Ikkje at eg har noko spesielt å oppdatera om, men. Sånn er vel livet.
Sidan sist har eg vore russ, blitt ferdig på vgs, blitt singel, flytta heim og.. ja. Thats it.
Med andre ord, skjedd lite.
Eg har liksom ingenting å skrive i ein slik ein blogg. Ingenting å blogge om.
Kan innrømma at eg begynne å bli bekymra for om eg har ei framtid innanfor noko som helst. Eg har ikkje lyst til noko, ingenting anna enn å komma meg ut av Noreg. Men da er ikkje stort lett utan ein plan, kan eg meddela. Eg er ikkje spontan nok til å berre flytta vekk, sjølv om eg skulle ønske det. Så mangt eg skulle vore, men ikkje er.
Eg føler egentlig at folk ikkje kan endrast. Ikkje av seg sjølv eller av andre. Dei er slik dei er og sånn er det. Kanskje eg burde flytta tilbake til naturalismen, med mitt kjedelige og fattige liv og pessimisme.

So long, for now. Kor lenge enn det blir.

Lost.

Just because I'm losing
Doesn't mean I'm lost
Doesn't mean I'll stop
Doesn't mean I'm in a cross

Just because I'm hurting
Doesn't mean I'm hurt
Doesn't mean I didn't get what I deserve
No better and no worse